Անզորության խոստովանություն

Օմբուդսմեն դառնալուց հետո Կարեն Անդրեասյանը համոզում էր, թե լրատվամիջոցներին դատական հետապնդումների գերին դարձրած` զրպարտությունը ապաքրեականացման մասին օրենքը, որը հսկայական տուգանքներ է նախատեսում ԶԼՄ-ների համար, սխալ չէ: Պարզապես դատավորներն են այն սուբյեկտիվորեն մեկնաբանում և վճիռներ կայացնում: Բայց ահա ինքն է դիմել ՍԴ` նույն այդ հոդվածները հակասահմանադրական ճանաչելու համար:

Փաստորեն, օմբուդսմեն Անդրեասյանը հավաստում է, որ իր իսկ նախաձեռնությունն այնքան էլ լավը չէր: Իսկ եթե սա մեղայական է, ապա հարց է առաջանում` սխալը վիրավորանքն ու զրպարտությունը ապաքրեականացնե՞լն էր, թե՞ այդ հոդվածները սեփական նախասիրություններին համահունչ մեկնաբանելու` դատավորների պահվածքը: Իրականում զրպարտությունն ապաքրեականացնելու սահմանադրականության մեջ չէ խնդիրը. այդ սկզբունքը կիրառվում է բոլոր առաջադեմ երկրներում, այլ այն պարզ իրողության, որ իր այս քայլով օմբուդսմենը պարզապես ապացուցում է, որ իրավակիրառական պրակտիկայում ստեղծված արատավոր ավանդույթների առաջ նույնիսկ եվրոպական չափանիշներն ուղղակի անզոր են, և որ ցանկացած իրավական նորարարություն, փոփոխություն պարզապես հեշտությամբ դառնում է այդ ավանդույթները կենսագործելու լրացուցիչ միջոց: