ՀՀ-ի առճակատումը ՌԴ-ի հետ կատաստրոֆիկ է լինելու ինչպես պետականազրկման, այնպես էլ կենցաղային հայի գոյության, զրկանքների առումով․ քաղաքագետ

Քաղաքագետ Ալեն Ղևոնդյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․

«Եթե ավելի կոնկրետ ու առարկայական

Ռեալ պոլիտիկի տեսանկյունից հետխորհրդային երկրները Արևմուտքին առհասարակ հետաքրքրել են երկու հիմնական բաղադրիչների մասով՝ դա նրանց՝ ՌԴ-ի դեմ պայքարում օգտագործելն է, և այդ երկրներում ռազմավարական հումքային ռեսուրսների առկայությունը:

Ու ամենևին կարևոր չէ, թե այդ գործակցության, իսկ փաստացի օգտագործված լինելու վիճակի արտաքին փաթեթավորումը ինչ է՝ դեմոկրատիայի տարածում , թե ասենք՝ ահաբեկչության դեմ պայքար ... դրանից իրերի բովանդակությունը չի փոխվում:

Միամտություն է կարծել, թե այս ամենը «Արևմուտքի տակ պառկելու հակված պետությունների» ղեկավար կազմերը, էլիտաները չգիտեն կամ չեն հասկանում.

ուղղակի անհատական կաշառքները, ինչ որ արտոնություններ, շանտաժի միջոցները, անձնական կյանքի հեղինակազրկող ինֆոմացիաների տիրապետելը արդյունավետ գործիքներն են, և «օգնում են» այդ էլիտաներին սեփական երկրների ապագան դնել ոչնչացման սեղանին ...

Նախկինում՝ Վրաստանը, ներկայումս Ուկրաինան, Մոլդովան դրա դասական օրինակներ են.

ի՞նչ մնաց այդ պետություններից՝ բացառապես արտաքին փաթեթավորում, առանց բովանդակության: Նրանք դարձան оренда-ով վերցված պետություններ. պետություններ, որ բացահայտ կառավարվում են դրսից ընդդեմ Ռուսաստանի ...

Այսօր, ի շնորհիվ Ն.Փաշինյանի, Հայաստանն է ընտրել այդ ինքնաոչնչացման ուղին. եթե Ուկրաինան, ասենք, մի քիչ ավելի հետաքրքիր էր ԵՄ-ին ու ԱՄՆ-ին, ուներ ՀՀ-ի հետ աննախադեպ ծավալի ռեսուրսներ ու բանակ, ապա մեր դեպքում առճակատումը ռուսների հետ կատաստրոֆիկ է լինելու ինչպես պետականազրկման առումով, այնպես էլ կենցաղային հայի գոյության, զրկանքների առումով ... մարդիկ ապրելու են ֆանտաստիկ ՎԱՏ:

Տնտեսապես, ռազամտեխնիկապես, անվտանգային առումով համապարփակ կախված լինելով ՌԴ-ից՝ Հայաստանը իր՝ ՌԴ-ի դեմ աշխատելու ծառայություններն է առաջարկում Արևմուտքին և հատկապես դրա թրքական հատվածին:

Սա գեպոլիտիկ ինքնասպանություն է, որ մի անգամ արդեն ապրել ենք 20-ի դարասկզբին. այս անգամ մեզանից թաց հետք չի մնա: Սա է հարցը ...

Սովորական քաղաքացին, ով այս ամենում ամենից խոցելին է, իր կաշվի վրա ամենակոշտ ձևով է զգալու նման քայլերի ողբերգականությունը: Այն, ինչի մասին ամեն օր ամենից տարբեր մակարդակներում զգուշացնում է ՌԴ-ն, դրանք առաջինը հարվածելու են հենց սովորական հային.

սակայն իրավիճակը լուծելու ու փրկելու գործիքներ դեռ կարծես կան և դա հունիսի 7-ի ընտրություններին մեծ մասնակցությունն է և ճիշտ ընտրությունը:

Իսկ ճիշտ ընտրությունը դա ընդդիմադիր 3 միավորներից որևէ մեկին ընտրելն է:

Ամենից շատ տուժելու է սովորական քաղաքացին, սակայն հենց նրա ձեռքում է փրկության բանալին դա ընտրության գնալն է ու երկրին տեր կանգնելը:

Այս գիտակցումը մեզանում պետք է տարածել ու հասկանալ, որ այլ շանս չի լինելու ուղղակի...»։