Նրանց ժողովուրդը Ժամանակին, երբ առաջին նախագահը հրաժարական տալիս հայտարարեց, թե հետ կգա միայն այն ժամանակ, երբ ազգովի խնդրենք, ոչ ոք չգիտեր, որ դա այնպիսի կպչուն միտք է լինելու, որ վարակելու է իշխանական գրեթե ամբողջ «էլիտային»` դառնալով նրա կենսափիլիսոփայությունը:
Բոլորն սկսել են իրենց տեր զգալ` ինչպես սեփական ֆազենդայում: Եվ նրանց թվում է, թե ժողովուրդը դրա համար իրենց միշտ շնորհակալ է ու երախտապարտ: Դրա համար էլ, երբ փորձում են բացատրել, թե ինչու են ցանկանում, օրինակ, պատգամավոր դառնալ, ասում են` ժողովուրդն է այդպես ուզում: Լավագույն դեպքում, համեստաբար կարմրելով, քթի տակ մրմնջում են, թե կառաջադրվեն միայն այն դեպքում, եթե ժողովուրդը ցանկանա:
Իսկ ժողովրդի` նրանց ընկալումները երկակի են. «իսկական» ժողովուրդն իրենց թայֆաներն են, թաղային ախպեր տղերքը, թիկնապահներն ու հարազատները, ովքեր սեփական բարեկեցության, մանր ու մեծ խնդիրների լուծման համար ուղղակի աղերսելու են, որ նա դառնա պատգամավոր, եւ կյանքի գնով էլ լինի` կապահովեն նրա ընտրվելը: Իսկ մնացածները, իրենց իսկ բնորոշումներով, «բոմժեր» են, «լակոտներ», «դեբիլներ» ու «հայվաններ», որոնց ասածը, բնականաբար, ինչպես իրենց լեքսիկոնով է ընդունված ասել` «ասնավանի» չէ:
«Ժողովուրդ» բառը դարձել է մերօրյա մեծ ու փոքր աղաների ձեռքի թաշկինակը` հենց փռշտում են, օգտագործում են: Բայց ամեն ինչ հարաբերական է, որովհետեւ ավելի հաճախ նրանք են օգտագործման առարկա դառնում:
Վերադառնալ
10:00 - 22/02/2012 Մեր հասարակության մեծամասնությունը առաջնորդվում է այն սկզբունքով, որ ոչինչ հնարավոր չէ փոխել:Իշխանության ինքնամեկուսացում
10:00 - 21/02/2012 Իշխանությունը կորցրել է իրականության զգացողությունը, իր դերի պատկերացումը:Փուչիկի իրականությունը
09:50 - 18/02/2012 Փուչիկն, ըստ էության, այն ներկայի ու ապագայի մարմնացումն է, որը խոստանում է ՀՀԿ-ն:Համակարգի հաղթանակը մարդու նկատմամբ
10:05 - 17/02/2012 Անկուսակցական նախարարների կուսակցականացումը կամ, ավելի ճիշտ, հանրապետականացումը նոր երեւույթ չէ:Ծրագրերի գինը
10:00 - 16/02/2012 Համամասնական ընտրակարգին անցնելը նախընտրական խոստում է:
